Barbus fasciatus

Artikel beschikbaar gesteld door :


Bron :

George A. and Vickie L. Coy,
uit SWAM, SouthWestern Michigan Aquarium Society
AQUARTICLESēCOM

Barbus fasciatus

Barbus fasciatus komt oorspronkelijk uit Zuid-oost AziŽ en wordt niet dikwijls in een aquariumwinkel te zien. George kreeg de Barbus fasciatus toen ze nog jong waren van Bernie Halverson en die noemde ze bij hun gewone naam : Pandabarbeel, want als je goed naar ze kijkt, lijken ze best op een Panda. In de aquariumliteratuur zijn ze ook bekend als de streepbarbeel. Ik bemerkte eveneens dat de meeste afbeeldingen in de boeken van vrouwtjes waren die er vrij saai uitzien. Zelfs in ďThe Barbs AquariumĒ uitgave 2002, bladzijde 65, zult u zien dat, hoewel ze een foto van een volwassen man hebben, ze toch niet de echte schoonheid van deze barbelen getroffen hebben. George en ik kwamen tot de conclusie dat de mensen ze misschien wel zien in aquariumwinkels, maar dat het altijd vrouwtjes zijn en ze daardoor niet echt opgemerkt worden. Ze zijn bovendien te jong om hun hun volledige kleuren te laten zien.
Toen ik op zoek was naar wat kopij voor de Extended BAP (Extended Breeder's Award Program, een wedstrijd voor kwekers in de USA), kwam ik iets tegen over barbelen. Dit vroeg om een bezoekje aan George, die meer vissen heeft dan ik op de twee verdiepingen waar mijn aquaria staan, kan houden. Nadat ik hem verteld had wat ik nodig had, zei George dat dat geen probleem was aangezien hij Barbus fasciatus net had gekweekt, en liet me trots de volwassen dieren zien. Ze waren echt fantastisch mooi ! Wow ! Ik wist niet dat barbelen zoín geweldig mooie kleuren konden krijgen. De volwassen dieren waren ongeveer 5 tot 7 centimeter groot. De mannetjes waren schitterend van kleur. Hun kop en voorhoofd waren zwart-grijs en vandaar een oranjekleurige zweem over de kop via het bovenste gedeelte van het lichaam tot de staart. Even voorbij de helft van het lichaam zie je dan grijs-zwarte strepen en de eerste streep heeft bovenaan een cirkelvormige vlek. Deze donkere vlekken zijn ook aanwezig tussen de kop en de rugvin. De staart is ook donker oranje gekleurd. Ik kan de schoonheid van deze vis haast niet beschrijven. U zou hem zelf moeten zien. Het vrouwtje daarentegen is saai om te zien met haar beige-bruin gekleurde lichaam en vlekken op dezelfde plaats als het mannetje. Ze is even lang als het mannetje. Ik had drie mannen en een vrouwtje van de Barbus fasciatus in het aquarium van 40 liter, evenals een koppel Tateurndina ocellicauda en drie Cyprinella lutrensis. Het aquarium had een kale bodem en een sponsfilter, een decoratief huisje voor de vissen om in weg te schuilen en volop afzetmoppen door heel het aquarium. We hebben gewoon water uit de kraan met een temperatuur van 29 graden. Het water werd op maandbasis voor de helft ververst en de vissen werden een keer per dag gevoerd met Artemia-naupliŽn en droogvoer. Het was ook een tamelijk druk aquarium met overal zwemmende vissen. De barbelen waren verlegen en moesten een aantal keren worden overgehaald om uit hun schuilplaatsen te komen zodat ik ze kon zien. Het zijn scholenvissen, u zou er dus diversen moeten houden om ze het naar hun zin te maken.
Toen de afzetmop de eerste keer naar eieren werd onderzocht werden er 24 gevonden, maar ik kon niet met zekerheid zeggen van wie ze waren, aangezien Cyprinella lutrensis hun eieren ook zo maar rondstrooien als ze afzetten. De eieren werden ís avonds gevonden en ze waren klein en doorzichtig met de grootte van een speldenknop. Ik deed ze in een kleine botervloot met gewoon kraanwater. Ik voegde geen schimmelwerende of andere middelen toe. Ik bleef gewoon opletten en de eieren werden gespoeld als het water mistig werd. Na drie dagen kwamen ze uit en je kon de jongen nauwelijks zien. Van de 24 eieren kwamen er 22 uit. Ik liet ze nog een dag in de botervloot zitten totdat ze konden gaan eten. Ik zette ze toen in een bakje van 20 liter met oud water en een sponsfilter. Ook voegde ik een paar jonge slakjes toe. Grotere slakken hadden kleintjes gegeten in het verleden, dus die gebruikte ik niet. Na twee dagen gaf ik een keer per dag pas uitgekomen Artemia naupliŽn. Uiteindelijk kon ik zien dat er twaalf van hen Barbus nigrofasciatus waren, ze waren ongeveer 3 mm groot, helder gekleurd met een zwarte vlek op de staart. De anderen waren jongen van de Cyprinella lutrensis. Toen de barbeeltjes wat groter werden, kon je ook een vlek zien tussen de staart en hun lichaam, evenals midden op het lichaam. Na drie maanden waren ze ongeveer 2,5 cm lang en waren ze licht oranje met drie donkere verticale strepen bij het oog, in het midden van het lichaam en bij de staart. Ze waren op dat moment in staat om alles te eten, en ik bracht ze onder in een aquarium van 40 liter.
Het verbaast me nog steeds als in een andere mooie vis vind. Het schijnt dat de aquaristische wereld onbeperkt is in de keuze van vissen die we voor onze aquaria kunnen krijgen. Deze prachtige barbelen vormen een grote toevoeging aan uw gezelschapsaquarium, of zijn het zelfs waard om een aquarium voor zich zelf te hebben.

Vertaling : Jan Bukkems

© Copy-right en voorwaarden voor gebruik